Angel...... Waarom????

Het is voor de Spaanse bevolking makkelijk om van een hond die niet (meer) gewenst is af te komen. Inleveren bij het dichtstbijzijnde dodingstation. Schone handen en volkomen legaal.
Wie dat teveel moeite vindt kan de hond ergens achterlaten, de meesten zijn niet gechipt, en anders wordt die er even uitgesneden.
Nog veel dramatischer is het lot van de jachthonden in Spanje. Van velen begint de lijdensweg bij de geboorte in een donker, drassig, stinkend hol zonder verzorging. Pijn, honger, slaag en angst is hun dagelijks brood. Voldoet de hond niet aan de verwachtingen, dan wordt hij in het gunstigste geval ergens achtergelaten. Maar een echte Macho mishandelt zijn hond als deze niet aan de verwachtingen voldoet. De perversiteiten hierbij kennen geen grens. Het gezichtsverlies bij de medejagers kan alleen hersteld worden door de hond zo langzaam mogelijk en zo pijnlijk mogelijk te laten sterven.
Een voorbeeld is het ophangen met de achterpoten op de grond. De spartelende voorpoten hebben deze werkwijze de naam “pianospelen” opgeleverd.
De jachthond speelt het lied van de dood..... Urenlang, tot hij van vermoeidheid door de achterpoten zakt en zichzelf langzaam wurgt.
Of de Macho wiens eer geschaad is reageert het af door de hond te schoppen, te slaan met een zware stok, met een blinde woede die opgewekt is door gekrenkte trots. Hoe harder de hond huilt en jankt hoe beter. De zwaar gewonde hond wordt achtergelaten om een langzame ellendige dood te sterven,
Skeletten, verspreid over bossen en jachtgebieden in Spanje getuigen van de grauwe realiteit van Spaanse jachthonden.
Maar.. deze podenco, geschat op 9 maanden is levend gevonden nadat zijn eigenaar zijn woede op hem had gebotvierd.

Ongeveer 5 weken gelden werd deze rondstrompelende podenco gevonden door een medewerker van Asociación Protectora de Animales El Cau. Hij moet al enige tijd rondgezworven hebben zonder dat iemand hem hielp.
Bij de dierenkliniek vond men een dunne draad rond de nek die de bloedvaten afknelde, waardoor er enorme

bloedstuwing in de kop was.

Omdat de draad al ingegroeid was in het vlees moet de arme podenco er al geruime tijd mee rondgelopen hebben.
Zijn kop kon hij al die tijd niet bewegen omdat de draad dan nog dieper zou insnijden, en eten en drinken was een vrijwel onmogelijke opgave.
De draad is door de dierenarts heel voorzichtig verwijderd.
Deze hond heeft in de hel geleefd!

Angel is 2 weken in de kliniek geweest. Hij is geopereerd aan zijn poot, die gebroken was.Eén oog is beschadigd waarschijnlijk als gevolg van de enorme bloedstuwing. Hij is zwaar getraumatiseerd. Zijn wonden helen maar de wonden op zijn ziel zullen veel tijd nodig hebben.

Het zal u niet verbazen dat Angel geen chip had, en er geen eigenaar te vinden is.